Hoewel Twente natuurlijk in Nederland ligt, hebben Twentenaren, en dan met name de jongeren, weinig met ons land. Zij identificeren zich steeds vaker met de Salomonseilanden, een eilandengroep in de Stille Oceaan. De run op kaartjes voor de Salomon Islands Culture Day op 20 december bevestigt dit beeld.

Volgens Marcel Olde Riekerink, organisator van de dag, heeft onze overheid de mensen altijd voorgehouden dat Twentenaren Nederlanders zijn. Voor hem is het een feit dat Twente en haar bewoners tot de Salomonseilanden horen. Naast dezelfde lichaamsbouw van de oorspronkelijke bewoners van beide gebieden, wijzen ook vele sociologische studies in die richting. Deze wijzen namelijk uit dat Twente en de Salomonseilanden een zogenaamde ‘culture area’ vormen, waarbij zaken als familierelaties, levensonderhoud en normen en waarden sterk overeenkomen.

Bart Vrielink zit ook in de organisatie van de Salomon Islands Culture Day. Hij had altijd het idee dat hij een soort tweederangs Nederlander was. “Politiek gezien ben ik nu eenmaal een Nederlander. Maar qua uiterlijk zag ik er met mijn forse postuur en gedateerde kledingstijl toch anders uit dan de doorsnee Nederlander.” Tot hij via anderen meer kwam te weten over de Salomonseilanden. Sindsdien heeft hij zich steeds meer verdiept in de cultuur van deze eilandengroep.

Bart Vrielink wil de gerichtheid op de Salomonseilanden van Twentenaren geen hype noemen. “Ik zie het meer als een interessant verschijnsel; zeker als je terugkijkt naar de oorlog, toen Twentenaren alles behalve Nederlanders wilden zijn.” Hij vindt de zoektocht naar identiteit en identificatie legitiem.

De Salomon Islands Culture Day vindt plaats op 20 december, van 10.00 tot 19.00 uur, in het Expo Center in Hengelo. De entree is gratis.

Marcel Olde Riekerink, organisator van de Salomon Islands Culture Day

Exorcisme of duivelsuitdrijving. Vrijwel iedereen heeft er wel een keer mee te maken gehad. Het kan een ingrijpende gebeurtenis zijn, maar vaak wordt er echter in de familie niet verder over gesproken. Waanzinnen.nl gaat verder en vraagt zichzelf af: is exorcisme wel zo onschuldig als iedereen maar denkt?

Olivier Mijnhout was een gewone 12 jaar oude jongen, totdat zijn tante Heleen stierf. Ontdaan probeerde de jongen contact met haar te zoeken door zijn bijbel te gebruiken – hij en zijn tante hadden er uren mee doorgebracht om in contact te komen met de doden toen ze nog leefde. Kort daarna werd de jongen duivelachtig, schold voortdurend en er ontstonden spontaan snedes in zijn lichaam.

De hevig bezorgde ouders waren ervan overtuigd dat hun kind door de duivel bezeten was, alsook een priester toen hij probeerde om de geest uit de jongen te verwijderen door een exorcisme uit te voeren. Toen de priester zong: “red ons van het kwade” draaide de jongen zijn hand uit de dwangbanden en haalde uit met een losse beddeveer. De priester kreeg meer dan 100 hechtingen voor de wond die over zijn hele arm liep.

Dit was slechts een deel van de hel van vier maanden (januari tot april 1997) voor een jongen wiens echte naam strikt geheim blijft. Zijn familie woonde in Sneek. Het nieuws van de duivelverdrijving werd op 20 augustus 1997 in Het Dagblad van het Noorden geplaatst, nadat een uitgelekt verhaal in de The Catholic Review was verschenen. Het verhaal inspireerde Waanzinnen.nl. Wij benaderden, enkele jaren geleden al, Siebrand Hoogerwerf, een van de priesters die bij de exorcisme betrokken was. Deze weigerde echter om gegevens over dit geval te verstrekken.

Hoogerwerf, vorig jaar overleden, had tijdens de exorcisme een dagboek bijgehouden, en een kopie daarvan kwam onlangs in handen van de redactie van Waanzinnen.nl. Wij lazen hoe een team van Jesuïeten een aantal duivelverjagingen had uitgevoerd door te bidden en de jongen te besprenkelen met wijwater gedurende een periode van een maand. Olivier’s bezetenheid vond ‘s nachts plaats en duurde tot de zonsopgang. De snedes die op de borst van de jongen waren verschenen, zagen eruit als krassen die door dorens waren gemaakt, en de woorden WIT en LICHT verschenen in bloed. De priesters baden bijna voortdurend in het Latijn. Ze geloofden dat Christus hierdoor zou verschijnen om de Duivel te bestrijden. Op Paasmaandag in 1997, na 24 nachten, herstelde Olivier zich. Hij opende zijn ogen en zei: “Hij is weg”.

De conclusie van Waanzinnen.nl is dat Olivier een onschuldig slachtoffer van verschrikking was, van een vreemde en onbegrijpelijke gebeurtenis, wiens culturele en psychologische wortels dieper zitten dan die van het Christendom. Tegenwoordig is het Christendom verdeeld over exorcisme. Aan de ene kant wil het afstand nemen van de praktijk door nauw met psychiaters en doktoren samen te werken, en rapporten te laten uitvoeren om licht te werpen op dit verschijnsel. Aan de andere kant heeft de katholieke kerk deze praktijk in de doofpot gestopt ondanks het feit dat paus Johannes Paulus II in 1982 bij een jonge vrouw de duivel zou hebben verjaagd.

Waanzinnen.nl pleit dan ook, vanwege de onduidelijkheden die rond het exorcisme blijven hangen, voor de volgende belangrijke preventieve maatregel:

Als het exorcisme plaatsvindt in een huis moeten huisdieren verwijderd worden.

Van de bezetene zelf mag volgens Waanzinnen.nl worden verwacht dat hij zich zowel op het werk als privé inspant voor het op peil houden van de inzetbaarheid voor (huishoudelijke) werkzaamheden en de wil om de duivel uit te drijven. Zo is een gezonde leefstijl en een goede balans tussen werk en privé van belang. Ook mag worden verlangd dat hij zich onthoudt van gedrag of activiteiten die daarmee strijdig zijn.

Het eerste kernwapen dat in de oorlog werd ingezet was de uraniumbom “Little Boy”. Deze werd boven Hiroshima tot ontploffing gebracht waardoor liefst 78.000 mensen in een fractie van een seconde omkwamen. Door de na-effecten als gevolg van de radioactieve straling liep het dodental uiteindelijk op tot ongeveer 140.000 eind 1945. 

Wat tot vandaag is geheim gebleven is het feit dat de uraniumbom “Little Boy” louter bestond uit mandarijnen. Hierdoor is de mandarijnenteelt in Japan na de oorlog opgebloeid en dit leidde natuurlijk tot behoorlijk wat werkgelegenheid. Daarom wordt de bewuste 6 augustus 1945 elk jaar herdacht als feestdag met veel muziek en vooral veel mandarijntjes!